Clone It...

Θέλετε να κάνετε ένα δωράκι στην αγαπημένη σας. έχετε βαρεθεί τα λουλουδικά, σοκολατάκια, τα χρυσαφικά της Ερατώς. Θέλετε να πρωτοτυπήσετε και να την αφήσετε με ανοιχτό το στόμα και όχι μόνο.  
Μην ψάχνετε άδικα, ιδού η λύση, το πιο πρωτότυπο ερωτικό δώρο, Clone-A-Willy. Υποαλλεργικό, αντιοξειδωτικό, δεν σκουριάζει, δεν γαριάζει, δεν λερώνει. Είναι ευκαιρία κιόλας να της αποδείξετε ότι πιάνουν τα χέρια σας και να βγάλετε και στην επιφάνεια αυτή την καλά κρυμμένη καλλιτεχνική ρομαντική και ευαίσθητη πλευρά σας. Τι καλύτερο δώρο για την αγαπημένη σας από ένα ομοίωμα σε ρητίνη ή σοκολάτα του τρίτου ατόμου στην σχέση σας; Ε,ε,ε;;; Τίποτα...

Η διαδικασία απλή, επιλέγετε την στάση, κάνετε το καλούπι και μετά απλώς το γεμίζετε και Vualá! Μόλις κλωνοποιήσατε το όργανο σας, κάθε κουτί έχει όλα τα απαραίτητα υλικά για ένα ομοίωμα 25 εκατοστών. Η τεχνολογία κάνει θαύματα σήμερα, εκτός από το βρώσιμο (σοκολάτα) υπάρχει και το πλαστικό με δόνηση (οι μπαταριές δεν περιλαμβάνονται), το τελευταίο προτιμάτε από ναυτικούς και νυμφομανείς.

Δεν έχετε σχέση; Κανένα πρόβλημα,πάλι το ιδανικό δώρο για φίλους συγγενείς και γνωστούς, πιο προσωπικό δεν γίνεται. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και ως press paper ή για διακόσμηση. Ορίστε τι έλειπε από το σύνθετο με τα Swarovski στο σαλόνι. Και όταν θα γεράσετε θα μπορείτε να θυμάστε τα νιάτα σας και να δείχνετε στα εγγονάκια σας πώς ήταν κάποτε ο παππούς τους με καμάρι.

Και φυσικά τώρα και το νέο Clone A Pussy Kit καθώς έχουμε ισότητα. Αμ πώς...

Οι προοπτικές και οι χρήσεις άπειρες αλλά τώρα βιάζομαι για να τις αναλύσουμε όλες, την επόμενη φορά. 

Υ.Γ: Μην ξεχάσετε να δείτε το video, αυτό είναι που ονομάζουμε ευτυχία!!!

 

Η συνέχεια --»

Είσαι ότι λές...

Διάβαζα blogs στην τύχη (ελληνικά blogs για να ακριβολογώ) και μου έκανε εντύπωση η βωμολοχία και η χυδαιότητα. Δεν την κατακρίνω στο σύνολο της, σε ορισμένα κείμενα ταίριαζε. Σύμφωνα πάντα με το ύφος του γραφώντα και φυσικά το είδος του post (δεν έχω βρει μια ελληνική λέξη της αρέσκειας μου για να την αντικαταστήσω), σε ορισμένα πάλι ήταν προφανές ότι ήταν αδυναμία έκφρασης με άλλο τρόπο ή απλώς μέσο εντυπωσιασμού.  
Έτσι αποφάσισα να κάνω ένα πείραμα μεσώ του Google Blog Search, και ορίστε τα αποτελέσματα:

• Results 1-10 of about 381 for 'μουνί'

ενώ

• Results 1-10 of about 135 for 'αιδοίο'
  

• Results 1-10 of about 1,358 for 'αρχίδια'

ενώ

• Results 1-10 of about 98 for 'όρχεις'
  

• Results 1-10 of about 2,510 for 'μαλακία'

ενώ

• Results 1-10 of about 85 for 'αυνανισμός'
  

Πήρατε πιστεύω μια γεύση της συντριπτικής διαφοράς και φυσικά θα συμφωνήσω ότι ορισμένες "κακές-λεξούλες" τις χρησιμοποιούμε με περιγραφικό σκοπό, παρόλα αυτά δεν χάνουν την χυδαιότητα τους.

Δεν είναι θέμα συντηρητισμού, δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα με την βωμολοχία, κυρίως στο προφορικό λόγο όμως. Στον γραπτό ομολογώ ότι με επηρεάζουν αρνητικά ως προς την κριτική του κειμένου, παρόλο που επαναλαμβάνω, ότι ορισμένες φορές κρίνονται υποχρεωτικές. Θεωρώ όμως ότι απλά έχει γίνει πλέον ένα είδος μόδας. Γιατί αμφιβάλω αν τα άτομα που γράφουν έτσι, πίσω από την ανωνυμία ενός Username και τα ψηφία μιας IP, απευθυνόμενοι σε άγνωστους, χαμένους πίσω από καλώδια και τα pixel μιας οθόνης, θα εκφραζόντουσαν έτσι στους ίδιους πάλι αγνώστους, IRL (In Real Life) αυτή την φορά, ακόμα και αν αφηγόντουσαν την ίδια ιστορία. Επομένως σε κάποια από τις δύο εκδόσεις τους, αυτά τα άτομα υποκρίνονται κάτι που δεν είναι. Είναι κοινό μυστικό εξάλλου ότι το βρώμικο αρέσει, προσφέρει αμεσότητα και θεωρείται και είδος χιούμορ, συγνώμη όμως δεν θα πάρω.

Τελειώνοντας και επειδή το βλέπω να έρχεται το σχόλιο με την γνωστή καραμέλα ότι οι άνθρωποι είναι χυδαίοι και όχι οι λέξεις, θα σας προλάβω αντιπαραθέτοντας ότι τις λέξεις τις λένε άνθρωποι και το πώς εκφραζόμαστε είναι κάτι ανάλογο με το "είσαι ότι τρως" εν τέλει.

Η συνέχεια --»

Bollywood!

Το Medi. BA Blog με την συνεργασία του Medi. BA και του bombay.tv, με χαρά σας παρουσιάζουν την πρώτη ταινία μικρού μήκους που πραγματοποίησαν.

Δείτε την σε πρώτη προβολή ΕΔΩ.

Η συνέχεια --»

"Η Φωνή της Καμπάνας"

Στο διαδύκτιο επικρατεί η άποψη ότι αν ψάξεις βρίσκεις τα πάντα. Σε μια πρόσφατη αναζήτηση μου όμως μου ήταν αδύνατο να εντοπίσω μια, μη αποσπασματική, έκδοση του «Η Φωνή της Καμπάνας», του Κώστα Βάρναλη και επειδή παραμένω ένθερμος οπαδός της προαναφερθείσας άποψης, το παραθέτω για τους ενδιαφερόμενους.


“Η Φωνή της Καμπάνας”*

Μες το δροσάνεμο
που αναγαλλιάζω
κι ο νους χανότανε
σε χάος γαλάζιο
ψηλά ας μ’ αφήνατε
να ξεχαστώ
φωτοπερίχυτη,
στόμα κλειστό.

Ποιο χέρι απλώθηκε
να με σπαράξει
απ’ το χρυσόνειρο
στην άγια πράξη!
Ο πρώτος ήχος μου
πρώτη πληγή.
Με τραβάς, αίμα μου
ξανά στη Γη.

Ω! σεις χαμόσυρτα
λέρα σκουλήκια,
η άλαμπη ζήση σας
ζήση ναι δίκια!
Μια τρύπα ο κόσμος σας
και μέσα κει
ο Χάρος λύτρωση
κι ώρα γλυκή.

Δεν είναι κέντρισμα
να σας κουνήσει,
κορμιά, που η άλυσσο
τα ’χει τσακίσει!
Σκέψη, ποιος άνεμος
θέ ν’ αξιωθεί
να σ’ ανατάραζε,
σκότος βαθή;

Πίσου απ’ τα λόγια μου
πικρά φαρμάκι,
τι κόσμοι απέραντοι
βυθοί λουλάκι!
Μάτι δε βρίσκεται
να θαμπωθεί
κι αφτί δε βρίσκεται
να λιγωθεί;

Να ταν να ξήλωνεν
απ’ την καρδιά μου
Μοίρα καλόβουλη
τ’ άγρια καρφιά μου
και να με σήκωνε
μ’ άξιο φτερό
σκέψη που μέστωσε
με τον καιρό.

Πάνω από θάλασσες
πάνω από χώρες
με τον καλόκαιρο
και με τις μπόρες
να με κατέβαζεν αγαλινά
όπου τ’ ανθρώπινο
πλήθος πονά.

Σε μίνες φόνισσες
μπουχές καζέρνες,
λιμάνια ολόκαπνα,
βοερές ταβέρνες,
σπιτάλια σκοτεινά
και φυλακές,
μπορντέλ’ ακάθαρτα
και προσευκές.

Στα στήθια να μπαινα
σαν την ανέσα,
σφυγμός βαθύρριζος
στις φλέβες μέσα
στο νου σαν άστραμα
και στην ψυχή,
ν’ αχούσ’ αδιάκοπα
τη διδαχή:

«Όλα τελειώνουνε
κι όλα περνάνε!
Ιδέες βασίλισσες
κακογερνάνε.
Στις νέες ανάγκες σου
(κόπος βαρής!)
σκοπούς αλάθεφτους
κοίτα να βρεις.»

«Αν είν’ η σκέψη σου
πριν από σένα,
δεν είναι απόκομμα
θεού και γέννα.
Τη σκλάβα σκέψη σου, σκλάβα δετή
σου τηνε πλάσανε
οι Δυνατοί.»

«Φτωχέ, σου μάραναν
κόποι και πόνοι
τη θέληση άβουλη
πιωμένη αφιόνι!
Αν είναι ο λάκκος σου
πολύ βαθής,
χρέος με τα χέρια σου
να σηκωθείς»!

«Τ’ άσκημα χέρια σου,
των όλω αιτία,
βαστάνε μάργελη
την πολιτεία!
Βγαίνει απ’ τα χέρια σου
κάθε αγαθό
του ωραίου περίθετο
το χρυσανθό.»

Σφίξε τα χέρια σου,
για Σένα κράτει
τ’ άμοιαστον έργο σου,
την Πλάση ακράτη
κι όλο ανεβαίνοντας
προς τη Χαρά
μέσα σου θά ναβεν
άστρων σπορά.»

Κι όπου σε σφάζουνε
δεμένον πίσου,
να βρόνταα άξαφνα
σεισμός αβύσσου,
χίλι’ αστροπέλεκα:
«Δεν είναι μπρος!
Κρύβεται πίσω σου
χρόνια ο οχτρός»!

*Η «Φωνή της Καμπάνας» εμφανίζεται όπως παρουσιάστηκε στο Σκλάβοι Πολιορκημένοι του Κώστα Βάρναλη από τις εκδόσεις Κέδρος Φεβρουάριος 1991

Η συνέχεια --»